ตอนที่ 260 ชาวนาบนไหล่เขา

ตอนที่ 260 ชาวนาบนไหล่เขา

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เซียวอวิ๋นชวนพากลุ่มคนกลุ่มใหญ่ขึ้นไปบนไหล่เขา

ที่ดินผืนนี้หน้าดินบางมาก ขุดลงไปไม่กี่ทีก็เจอแต่เศษหิน ลมพัดมาที ดินแห้งบนผิวดินก็ปลิวว่อนไปทั่ว ทำเอาคนสำลักไอติดๆ กัน

ผู้เฒ่าซุนแบกจอบยืนอยู่ริมที่ดินรกร้าง ยิ่งมองก็ยิ่งกลุ้มใจ

“ท่านจวิ้นอ๋อง ดินแบบนี้จะยกร่องยังไงล่ะขอรับ ข้างล่างมีแต่หิน หัวไถปักลงไปคงพังแน่ แต่ถ้าไม่ยกร่องจะหยอดเมล็ดเป็นแถวได้ยังไง หว่านเมล็ดลงไปแม้แต่หลุมก็ไม่มี ลมพัดทีก็หายหมด ไม่ช้าก็เร็วคงแห้งตาย”

เซียวอวิ๋นชวนหยิบพลั่วเหล็กด้ามสั้นจากข้างๆ มาลองกะน้ำหนักดูสองที

“ใครบอกว่าทำนาต้องยกร่องหยอดแถวอย่างเดียว วันนี้เปลี่ยนวิธีใหม่ ใช้ชวีเถียนฝ่าที่บรรพบุรุษส่งต่อกันมา”