กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 259 เวทมนตร์เปลี่ยนต้นไม้ป่าเป็นผลไม้หวาน
ยามเช้าตรู่ หมอกยามเช้าหลังภูเขาทางภาคเหนือยังไม่ทันสลาย ปลายยอดหญ้ายังมีหยดน้ำเย็นยะเยือกเกาะอยู่
เซวี่ยเสี่ยวเป่าหาวหวอดใหญ่ ก้าวขากะเผลกๆ เดินตามก้นเซียวอวิ๋นชวน หอบฮักๆ ปีนขึ้นเขาไป
“พี่เสี่ยวชวน ฟ้าเพิ่งจะสว่างเองนะ ไม่นอนก็ช่างเถอะ ทำไมต้องถ่อมาให้ยุงกัดในป่าเขารกร้างนี่ด้วยล่ะ?”
เดินพลางตบคอตัวเองพลาง จู่ๆ เท้าของเซวี่ยเสี่ยวเป่าก็ลื่น เซถลาไปข้างหน้าสองสามก้าวเกือบจะล้มคะมำ
เซียวอวิ๋นชวนที่เดินอยู่ข้างหน้ากำมีดเล่มเล็กที่ลับจนขึ้นเงาไว้ในมือ ไม่ได้หันกลับมามองเลยสักนิด
“ให้เจ้าเดินเยอะๆ หน่อย จะได้ลดพุงบ้าง เลิกพูดมากแล้วรีบตามมาเร็วๆ”
ตรงเนินลาดเอียงรับแดดหลังภูเขา ปลูกต้นกล้าไม้ป่าที่แลกมาจากชาวบ้านด้วยเครื่องมือเหล็กทำนาเอาไว้แน่นขนัด ต้นกล้าพวกนี้โตแบบคดๆ งอๆ เปลือกไม้เต็มไปด้วยรอยแตกแห้ง กิ่งบางกิ่งยังมีหนามแหลมคมงอกอยู่ด้วย
คนที่กำลังหาบถังน้ำมารดน้ำต้นไม้อยู่คือผู้เฒ่าซุนกับพวกชาวนาเช่าอีกสองสามคน น้ำชักมาจากร่องน้ำใต้ดินที่เพิ่งขุดใหม่ เย็นเฉียบจนแสบมือ