เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 234 ทำเสบียงแห้งให้ม้าศึก
เช้าวันต่อมา เซียวอวิ๋นชวนก็ตรงไปที่คอกม้าของค่ายทหาร
พอเห็นเขาเดินมา สีหน้าของพ่อบ้านติงก็สลดลงทันที
“คุณชาย ข้าไม่ได้มาแกล้งบ่นโอดครวญกับท่านเลยนะขอรับ ม้าศึกสามสิบตัวในคอก กินอาหารดุกว่าคนเสียอีก หญ้าแห้งเก่าที่มีอยู่ทนได้อีกยี่สิบวันเต็มกลืน แถมสามในสิบส่วนยังขึ้นราเขียวจนเอาไปให้พวกมันกินไม่ได้เลยขอรับ”
เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้ตอบอะไร แต่เดินนำไปยังคลังเก็บหญ้าแห้งก่อน
พอเปิดประตูคลังออก กลิ่นเหม็นอับเน่าเปื่อยก็โชยเข้าหน้าทันที
หญ้าแห้งกองพะเนินอยู่ตรงมุมห้อง มัดที่อยู่ข้างใต้เปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ พอเอานิ้วบีบเบา ๆ ก็แหลกเป็นเศษผงทันตา
หญ้าชั้นบนมองดูภายนอกยังพอไหว แต่พอแหวกลงไปดู ด้านในกลับเต็มไปด้วยคราบเชื้อราสีเทาอมเขียวเหมือนกันหมด
เซียวอวิ๋นชวนหยิบขึ้นมาหนึ่งกำมือ ยกขึ้นมาดมใกล้ ๆ แล้วขยี้เส้นใยหญ้าแห้งในซอกนิ้วดูอย่างละเอียด
“หญ้าพวกนี้ เอาเข้ามาเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่”