กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 226 แบกปุ๋ยคอกขึ้นเขาร้าง
ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี ก็มีเสียงฝีเท้าหลายคู่เดินสับสนอยู่ในลานบ้าน
เซียวอวิ๋นชวนยกโจ๊ก ร้อน ๆ สองชามออกจากครัว ยัดใส่มือฉางอันชามหนึ่ง ส่วนตัวเองถืออีกชามเดินไปหน้าห้องเสวี่ยเสี่ยวเป่า แล้วยกเท้าเตะบานประตูทีหนึ่ง
“ตื่นได้แล้ว”
ในห้องมีเสียงพลิกตัวดังขึ้นก่อน ตามด้วยเสียงโอดครวญงัวเงีย
“ฟ้ายังมืดอยู่เลย”
“รีบแบกไปตอนที่มูลสัตว์ยังไม่แข็งเป็นน้ำแข็ง จะได้ไม่เปลืองแรง”
เสวี่ยเสี่ยวเป่าอิดออดอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นมาได้ เขาสวมเสื้อบุฝ้ายซ้อนกันสามชั้น แล้วพันผ้ารอบคออีกสองรอบ พอผลักประตูออกมา ในลานก็มีรถเข็นพื้นเรียบจอดอยู่สองคันแล้ว
บนรถมีกระบุงไม้ไผ่สิบกว่าใบวางซ้อนกันอยู่ ข้างในอัดแน่นไปด้วยอะไรดำ ๆ ที่ยังมีไอร้อนลอยขึ้นมา กลิ่นฉุนลอยมาตามลมจนเสวี่ยเสี่ยวเป่าขมวดคิ้ว
“กลิ่นแรงเกินไปแล้วกระมัง”