กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 212 จดหมายมาถึงแล้ว
เซียวอวิ๋นโจวกลืนข้าวต้มร้อนคำสุดท้ายลงคอ แล้ววางชามเปล่าไว้ข้างตัว
“เสด็จพ่อเขียนบอกในจดหมายว่า ดินตรงที่ดินผืนใหม่ของบ้านเรามันขาวซีด เจ้ามีความมั่นใจจริงหรือเปล่า”
เซียวอวิ๋นชวนถือชามข้าวต้มร้อนไว้ในมือ พลางพยักหน้า
“ท่านแม่เล่าเรื่องสภาพดินประหลาดๆ ไว้ในจดหมายแล้ว ข้าเดาว่านั่นน่าจะเป็นดินเค็มด่าง”
“แถบภาคเหนือตรงที่ติดชายแดน ระดับน้ำใต้ดินมันตื้น เกลือใต้ดินเลยซึมตามไอน้ำขึ้นมาบนผิวดินได้ง่ายมาก”
“แต่มันแก้ไม่ยากหรอก แค่ขุดคูระบายเกลือด่างออกไป แล้วปลูกพืชทนเค็มสักรอบเพื่อกลบความเค็มของดิน อย่างมากแค่สองปี ก็เปลี่ยนที่ดินรกร้างให้กลายเป็นดินดีได้แล้ว”
เซียวอวิ๋นโจวมองหน้าน้องชายผ่านเปลวไฟเงียบๆ อยู่ครู่ใหญ่
“เรื่องยากๆ ในใต้หล้านี้ ทำไมพอออกมาจากปากเจ้า ถึงได้ฟังดูง่ายดายไปหมดแบบนี้”
เซียวอวิ๋นชวนยิ้มกว้างอย่างเปิดเผย แล้วก้มหน้าซดข้าวต้มอีกคำ