กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 211 เมล็ดพันธุ์กลางลมเหนือ
พอรถม้าออกพ้นเขตรอบเมืองหลวง ภาพสองข้างทางหลวงก็เปลี่ยนไป
ถึงทุ่งนาทางใต้จะโล่งในหน้าหนาว แต่อย่างน้อยก็ยังมีหญ้าแห้งสีเหลืองคลุมอยู่ ยิ่งเดินทางขึ้นเหนือ น้ำค้างแข็งบนพื้นก็ยิ่งหนา หญ้าแห้งริมทางที่แข็งเพราะความหนาวส่งเสียงกรอบแกรบเมื่อถูกกีบม้าเหยียบ
เซียวอวิ๋นชวนเลิกม่านรถขึ้นมองข้างนอกทีหนึ่ง แต่ลมหนาวที่พุ่งเข้าปะทะหน้าก็บีบให้เขาหดตัวกลับเข้าไป ต้องรีบปล่อยม่านลงตามเดิม
“อีกกี่วันถึงจะถึงหรือ?”
เซียวอวิ๋นโจวที่ขี่ม้าอยู่ด้านนอกตอบกลับมาผ่านม่านรถ
“เดินทางกันด้วยความเร็วเท่านี้ อย่างไรก็ต้องอีกสักเดือน”
“ทำไมยังต้องอีกนานขนาดนั้นล่ะ”
เซียวอวิ๋นชวนนั่งบ่นพึมพำอยู่ในรถ แล้วหยิบห่อเมล็ดหัวไชเท้าในอกเสื้อออกมาดูอีกครั้ง เวลาหกวันที่ผ่านมามากพอให้เขาคิดแผนจัดการที่ดินผืนใหม่ในภาคเหนือได้ลงตัวทั้งหมดแล้ว
ฉางอันที่นั่งบังคับม้าอยู่ตรงที่นั่งคนขับหันกลับมาถาม