ตอนที่ 194 ซุปกระดูกแกะกระเทียมป่า

ตอนที่ 194 ซุปกระดูกแกะกระเทียมป่า

ขบวนรถเดินทางเลี่ยงตัวอำเภอมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือค่อนวัน ถนนหลวงใต้เท้าเริ่มแคบลงเรื่อยๆ สองข้างทางที่เป็นเนินเขารกร้างมีแต่ใบไม้แห้งกับเศษหินร่วงเกลื่อน

นายพรานที่ไปดูทางข้างหน้ากลับมารายงานว่า ห่างออกไปห้าลี้มีหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง เหลือคนอยู่แค่ไม่กี่หลังคาเรือน พอจะใช้เป็นที่แวะพักได้

เซียวอวิ๋นโจวส่งสัญญาณมือ ขบวนรถจึงเลี้ยวไปทางหมู่บ้านนั้นทันที

ไปได้ครึ่งทาง นายพรานก็ชะงักหยุดแล้วโก่งคันศรขึ้นสาย ลูกธนูพุ่งแหวกฝ่าลมเข้าไปในพุ่มไม้ริมทาง

มีเสียงดิ้นพึ่บพั่บดังมาจากในพุ่มไม้ครู่หนึ่ง กระต่ายผอมตัวลายเทาแซมเหลืองก็กลิ้งหลุนๆ ออกมา ขาหลังถูกลูกธนูไม้ปักตรึงอยู่กับพื้นและยังคงตะเกียกตะกายไม่ยอมหยุด

นายพรานรีบวิ่งเข้าไปหิ้วกระต่ายขึ้นมา แล้วหันกลับมายิ้มร่า

“ฮ่าๆ คืนนี้มีเนื้อกินแล้ว”

คนที่ยื่นหัวออกมาจากรอยแยกตรงม่านรถก็คือเซวียเสี่ยวเป่า

“มีกระต่ายจริงๆ ด้วยหรือนี่”