กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 192 ไม่เข้าเมือง
บ่ายวันต่อมา ขบวนรถก็มองเห็นเค้าโครงของเมืองอำเภอเล็กๆ แห่งนั้นอยู่ไกลๆ
กำแพงเมืองไม่สูงนัก บนผิวอิฐสีหม่นมีเถาวัลย์แห้งเลื้อยปกคลุมเต็มไปหมด
ตรงประตูเมืองมีพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ยืนอยู่ประปรายไม่กี่คน กับชาวนาที่จูงลามา ดูแล้วก็ไม่ต่างจากเมืองอำเภอทั่วไป
ขบวนรถยังไปไม่ถึงประตูเมือง ชายวัยกลางคนในชุดขุนนางสีเขียวก็พาเจ้าหน้าที่ที่ว่าการสองคนเดินออกมาต้อนรับแล้ว
ยังอยู่ห่างกันตั้งไกล ชายคนนั้นก็ประสานมือคำนับ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“นี่ใช่ขบวนเสด็จขององค์ชายรองกับหย่งหนิงจวิ้นอ๋องหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
“กระหม่อมหลิวอัน เป็นผู้ช่วยนายอำเภอของที่นี่ ได้รับคำสั่งให้มารอต้อนรับทุกท่านอยู่ตรงนี้ รออยู่พักใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวจิ่งหนิงเปิดม่านรถมองออกไปแวบหนึ่ง แต่ยังไม่รีบพูดอะไร
เซียวอวิ๋นชวนโผล่ศีรษะออกมาครึ่งหนึ่งจากรถคันหลัง มองสำรวจผู้ช่วยนายอำเภอคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า