ตอนที่ 184 ศาลาน้ำชาร้าง

ตอนที่ 184 ศาลาน้ำชาร้าง

วันนี้ฟ้าสว่างเร็วกว่าเมื่อวานหนึ่งเค่อ

พอเซียวอวิ๋นชวนขยับตัวขึ้นจากที่พิงผนังรถม้า กระดูกเอวก็ลั่นกร๊อบ ทำเอาเขาเจ็บจนต้องสูดปากทันที

ฉางอันรออยู่ข้างนอกรถแล้ว เขาบอกเสียงเบาว่าคุณชายใหญ่สั่งไว้ พอฟ้าสว่างให้ทั้งขบวนออกเดินทาง ไม่ต้องรออีก

เซียวอวิ๋นชวนเลิกม่านขึ้น ลมหนาวก็พัดกรูเข้ามาในรถทันที

หมอกบนถนนหลวงยังจางไม่หมด แนวสันเขาที่อยู่ไกลออกไปซ่อนอยู่ใต้ท้องฟ้าสีเทาหม่น

เซียวอวิ๋นโจวขี่ม้านำทางอยู่ข้างหน้าห่างไปราวห้าสิบก้าว หลังของเขาตั้งตรง

เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอนเลย

เขาส่งพรานสองคนไปสำรวจทางข้างหน้าห่างออกไปครึ่งลี้ ให้ทิ้งระยะกันไปคนละช่วง คอยตรวจดูความเคลื่อนไหวตลอดถนนหลวง

เซียวจิ่งหนิงโผล่หน้าออกมาจากรถม้าคันหน้าแล้วถามว่า