เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 150 แขกจากหุบเขาลึก
ห้าวันต่อมา ช่างตีเหล็กโจวส่งมอบคันไถคานโค้งรุ่นแรกห้าอันตามที่นัดไว้
เซียวอวิ๋นชวนชวนหัวหน้าหน่วยจ้าวไปหาที่ดินรกร้างนอกหมู่บ้านหลิวซู่โกวเพื่อลองไถดู
ด้านหน้าคล้องวัวหนุ่มแรงดีตัวหนึ่งไว้ หัวหน้าหน่วยจ้าวจับคันไถ เดินตามไปกลับได้สองรอบ
พอเดินครบสองรอบ ชายชราก็หยุดเดิน แล้วเดินวนดูร่องดินที่เพิ่งไถขึ้นมาใหม่อยู่หลายรอบ
พอปล่อยมือจากคันไถ เขาก็นั่งยองๆ ข้างร่องดิน ใช้มือคุ้ยดินชื้นๆ ดูสองสามที
“ไถได้ลึก ดินสม่ำเสมอดี แถมวัวก็ไม่ค่อยเหนื่อยแรงด้วย”
พอยืนขึ้น หัวหน้าหน่วยจ้าวก็ปัดดินที่มือออก
“ท่านจวิ้นอ๋อง ถ้าคันไถนี้ทำออกมาได้เร็วขึ้นสักหลายสิบปี ภาคตะวันตกเฉียงเหนือคงไม่ปล่อยให้ดินรกร้างมากขนาดนี้หรอกขอรับ”
เซียวอวิ๋นชวนตบหลังวัวเบาๆ ให้มันหยุดพักเอาแรงก่อน