กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 149 เหล็กหล่นมาจากฟ้า
เช้าตรู่สามวันให้หลัง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างรีบร้อน เซียวจิ่งหนิงก้าวเท้ายาวๆ เดินเข้ามาข้างใน
“จับได้แล้ว”
เซียวอวิ๋นชวนกำลังนั่งยองๆ ตรวจดูถุงเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีฤดูหนาวอยู่บนพื้น พอได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมอง
“จับอะไรได้หรือ”
เซียวจิ่งหนิงนั่งลงบนม้านั่งฝั่งตรงข้าม ใบหน้ามีทั้งความโกรธ ทั้งเจือแววยินดีที่สะกดเอาไว้ไม่อยู่
“คนของหนานอ๋อง แล้วก็มีขบวนคาราวานพ่อค้าอีกกลุ่ม ขนเกวียนใหญ่มาตั้งสิบสองเล่ม”
“ภายนอกแจ้งว่าเป็นพ่อค้าข้าวที่ขนเสบียงไปส่งทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ หนังสือผ่านทางกับเอกสารมีครบทุกใบ ในใบรายการสินค้าเขียนไว้ว่าเป็นธัญพืชหยาบสามพันชั่ง”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ยกกาน้ำชาบนโต๊ะขึ้นมารินน้ำดื่ม
“แต่เจ้าลองทายดูซิว่าเป็นยังไง ในช่องลับใต้ท้องเกวียน ซ่อนเหล็กชั้นดีเอาไว้ตั้งสี่พันกว่าชั่งแน่ะ”