ตอนที่ 118 แล้วแต่ฟ้าจะกำหนด

ตอนที่ 118 แล้วแต่ฟ้าจะกำหนด

ผู้เฒ่าจางคิดอยู่พักใหญ่กว่าจะพูด

“ได้ยินคนเขาพูดกันว่าเป็นน้องชายเมียของซุนเต๋อเซิ่ง ซุนเต๋อเซิ่งส่งคนไปวางตัวที่อำเภอผิงหย่วนเป็นนายอำเภอ สองคนนั้นเป็นพวกเดียวกันแท้ ๆ”

ทีนี้ ทุกอย่างก็ต่อกันเป็นเส้นเดียวหมดแล้ว

ซุนเต๋อเซิ่งกอบโกยเสบียงอยู่ข้างบน น้องชายเมียของเขาก็คอยช่วยอยู่ข้างล่าง สองคนสมคบกันฮุบเสบียงบรรเทาทุกข์ที่ราชสำนักส่งลงมาหมดเกลี้ยง

เสบียงแห้งที่พกติดตัวมา เซียวอวิ๋นชวนเก็บไว้ให้ผู้เฒ่าจางหมด แล้วจึงลุกขึ้นเดินกลับ

วันนี้เขายังต้องออกนอกเมืองอีกครั้ง ไปดูสถานการณ์ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางใต้

หมู่บ้านนั้นชื่อหลิวซู่โกว ได้ยินว่าเป็นหมู่บ้านไม่กี่แห่งแถบนี้ที่ยังไม่ถูกพวกคนพลัดถิ่นบุกปล้น เขาอยากไปดูสักหน่อย ว่าตอนนี้ที่นั่นเป็นยังไงบ้าง จะหาที่เหมาะ ๆ ขุดบ่อน้ำได้หรือเปล่า