ตอนที่ 117 เบาะแส!

ตอนที่ 117 เบาะแส!

เซียวจิ่งหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มกว้างออกมา

“ได้เลย มีคำพูดของเจ้าแบบนี้ ข้าก็มีที่ยึดเหนี่ยวในใจแล้ว”

คนที่ร้อนรนมาสองวันเต็ม ๆ คือซุนเต๋อเซิ่ง

กลางวันอยู่ในศาลาว่าการ เวลารับมือกับเซียวจิ่งหนิงและเซียวอวิ๋นโจว เขาก็ยังยิ้มแย้มเหมือนเดิม ถึงเวลาคารวะก็คารวะ ถึงเวลาตอบคำถามก็ตอบ

แต่พอเข้าห้องหนังสือของตัวเอง ใบหน้าอ้วน ๆ นั้นก็สลดลงทันที เหลือแค่ความร้อนรนกับความกลัว

เขาเดินไปเดินมาในห้องหนังสือ สองมืออ้วน ๆ ขยี้ไปมา หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ

ในห้องไม่ได้จุดตะเกียง มีเพียงแสงจันทร์สาดเข้ามาจากนอกหน้าต่าง พอให้เห็นเค้าร่างของห้องได้ราง ๆ