กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 107 หลินกุ้ยเฟย!
“เจ้าจะไปด้วยก็ได้ แต่ต้องบอกท่านตาของเจ้าก่อน ถ้าท่านยอม ข้าถึงจะกล้าพาเจ้าไป”
“บอกไว้เรียบร้อยแล้ว!” เสวี่ยเสี่ยวเป่ามีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันที จนเกือบชนชั้นไม้ด้านหลัง “ท่านตาเป็นคนให้ข้าไปเอง ยังบอกด้วยว่าออกไปข้างนอกแล้วต้องฟังเจ้าทุกอย่าง ห้ามก่อเรื่อง ยิ่งห้ามไปชกต่อยกับใคร”
เซียวอวิ๋นชวนหัวเราะออกมา “ฝีมืออย่างเจ้า จะไปสู้ใครเขาไหว?”
เสวี่ยเสี่ยวเป่าเจอคำถามนี้ก็พูดไม่ออก เขานับนิ้วอยู่นาน แต่ก็นึกชื่อใครไม่ออกสักคน สีหน้าเลยดูเสียหน้าอยู่บ้าง
“ตอนนี้สู้ไม่ได้ ก็ไม่ได้แปลว่าต่อไปจะสู้ไม่ได้เสียหน่อย ข้าฝึกได้”
“ได้ ไปถึงภาคตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว ข้าจะสอนขุดหลุมให้เจ้าก่อนเลย”
มีเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังมาจากข้างประตูห้องเก็บของ
หลี่เหิงยืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ในมือยังถือป้ายประจำตัวที่เสวี่ยเสี่ยวเป่าทำตกไว้ที่ลานด้านหน้า พอเห็นทั้งสองคนหันมามอง เขาก็เดินเข้ามา