เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 106 การตัดสินใจของเซวียเสี่ยวเป่า
เซวียเสี่ยวเป่าได้ยินข่าวนี้ตอนอยู่หน้าห้องหนังสือของท่านตา
วันนั้นถึงเวลาอาหารพอดี เขาเลยมาเชิญท่านตาไปกินข้าว เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู ข้างในก็กำลังคุยกันอยู่ เขายกมือจะเคาะ แต่พอคำว่า “หย่งหนิงจวิ้นอ๋อง” ลอยเข้าหู มือข้างนั้นก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
“ฝ่าบาทมีรับสั่งให้รัชทายาทอยู่เมืองหลวงคอยดูแลเรื่องเสบียง ให้องค์ชายรองไปคุมการบรรเทาทุกข์ที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีซื่อจื่อจวนเจิ้นเป่ยอ๋องกับหย่งหนิงจวิ้นอ๋องตามไปด้วยขอรับ”
“หย่งหนิงจวิ้นอ๋องรึ คนที่ยืนหลับกลางท้องพระโรงคนนั้นน่ะนะ”
“คนนั้นแหละขอรับ อย่าเห็นว่ายังเด็กเชียว ความคิดความอ่านเด็ดขาดนัก คราวก่อนวิธีหาเสบียงก็เป็นเขาที่เสนอ พวกขุนนางกรมคลังโดนตอกกลับจนพูดไม่ออกไปเลย”