กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 102 ไปหาเซวียเสี่ยวเป่า
องค์รัชทายาทก้าวออกมารับคำสั่งพร้อมประสานมือ “ลูกน้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”
องค์ชายรองยืนอยู่ข้างๆ รอยยิ้มตรงมุมปากดูมีเลศนัยลึกซึ้งขึ้นกว่าเดิม
พอเลิกประชุมขุนนาง เซียวอวิ๋นชวนก็เดินตามพี่ชายออกมาข้างนอก
เซียวจิ่งหนิงสาวเท้าตามมาจากด้านหลังแล้วตบไหล่เขาเบาๆ “อวิ๋นชวน ประโยคที่เจ้าบอกว่า ‘หยุด เถียงกันจนปวดหัวไปหมดแล้ว’ ในท้องพระโรงวันนี้น่ะ พูดได้สะใจจริงๆ”
เซียวอวิ๋นชวนทำหน้าเจื่อน “ข้าแค่ทนฟังไม่ไหว เลยพลั้งปากพูดออกไปเฉยๆ”
“พลั้งปากพูดคำเดียว ยังได้ผลกว่าพวกนั้นเถียงกันตั้งครึ่งค่อนวันเสียอีก” เซียวจิ่งหนิงพูดพลางยิ้ม “แถมเรื่องวิธีระดมเสบียงนั่น แม้แต่พี่ใหญ่ก็ยังคิดไม่ถึงเลย”
เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้ตอบอะไร