ตอนที่ 69 รอไปก่อน!

ตอนที่ 69 รอไปก่อน!

คณะเดินทางออกจากภาคเหนือมาสิ้นเชิงแล้ว

เช้าธรรมดาเช้าหนึ่ง ขบวนรถม้าข้ามสันเขาลูกสุดท้ายไปแล้ว ถนนข้างหน้าอยู่ ๆ ก็กว้างขึ้น

บนไหล่เขาสองข้างทาง สีเหลืองแห้งเริ่มน้อยลง สีเขียวเริ่มมากขึ้น

เดินต่ออีกครึ่งวัน ทุ่งหญ้าข้างทางก็ยิ่งดกหนา หน่ออ่อนที่โผล่จากพุ่มไม้ก็ออกมาทีละรุ่น ๆ

กลิ่นในอากาศก็เปลี่ยนไปด้วย ไม่ใช่ความหนาวแห้งที่คมเหมือนใบมีดแบบภาคเหนืออีกแล้ว กลับมีกลิ่นชื้น ๆ ของดินปนกับพืชพรรณติดมา

เซียวอวิ๋นชวนเปิดม่านรถชะโงกหัวออกไป สูดหายใจเข้าลึก ๆ

ดวงตาสว่างวาบขึ้นมา