ตอนที่ 68 ใกล้เข้ามาทุกที!

ตอนที่ 68 ใกล้เข้ามาทุกที!

พระองค์ทรงนึกขอโทษจื้อหย่วนอยู่ในใจ 'เรารู้ว่าพวกเจ้าเหนื่อย แต่ลูกชายคนที่สองผู้น่าสงสารของเราทนอยู่ในเมืองหลวงต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ เที่ยวนี้คงต้องรบกวนเจ้าช่วยดูแลให้มากหน่อย'

รอให้คนตั้งหลักปักฐานในภาคเหนือได้เมื่อไหร่ บุญคุณนี้ย่อมมีเวลาตอบแทนแน่

คำพูดพวกนี้ จักรพรรดิเหวินเสี่ยนจะไม่เขียนลงในราชโองการ และจะไม่เอ่ยออกมาต่อหน้า

จื้อหย่วนเองก็ยิ่งไม่คิดจะถาม

พวกเขาเป็นพี่น้องกันมาตั้งหลายปี เรื่องบางเรื่องหากพูดออกมา จะยิ่งทำให้เหินห่างกันเปล่าๆ

พอนึกถึงตรงนี้ คิ้วที่ขมวดอยู่ของจักรพรรดิเหวินเสี่ยนก็คลายออก พระองค์ทรงเลื่อนฎีกาข้างมือไปไว้ด้านข้าง แล้วหยิบอีกเล่มมาเปิด พู่กันสีชาดเคาะเบาๆ ที่ขอบจานฝนหมึกสองที ก่อนจะจรดลงบนหน้ากระดาษ