ตอนที่ 54 สบายจริง ๆ~

ตอนที่ 54 สบายจริง ๆ~

น้ำซุปสีแดงในหม้อทองแดงเดือดปุด ๆ ไอร้อนลอยขึ้นมาเป็นระลอก กลิ่นมันแกะผสมกับกลิ่นฮวาเจียวและพริก ไม่นานก็หอมฟุ้งไปทั่วรถม้า

เซียวอวิ๋นชวนคีบเนื้อแกะขึ้นมาชิ้นหนึ่ง เนื้อหั่นบางมาก พอลงหม้อก็หดม้วนเป็นก้อนเล็ก ๆ เขาแกว่งตะเกียบลวกอยู่สองสามทีตามเคย ก่อนคีบขึ้นมาคลุกซอสงาจนทั่ว แล้วใส่เข้าปากทั้งที่ยังร้อน กินจนตาหยีด้วยความอร่อย

เซียวอวิ๋นโจวเพิ่งพับแขนเสื้อเสร็จ ม่านรถก็ถูกเปิดขึ้น ลมหนาวพัดพาเกล็ดหิมะเข้ามาปะทะโต๊ะทันที

เซียวจื้อหย่วนก้มตัวเข้ามาในรถ บนไหล่ยังมีหิมะเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง

เขาเพิ่งกลับจากค่ายใหญ่ทางเหนือที่อยู่นอกเมือง ขี่ม้าฝ่าลมมาตลอดทาง จนแม้แต่หนวดก็ยังมีเกล็ดน้ำแข็งสีขาวเกาะอยู่ แต่พอก้าวเข้ามาได้สองก้าว เขาก็หยุดชะงัก

ในรถอุ่นเหลือเชื่อ

เมื่อครู่ตอนเหยียบขั้นขึ้นรถ เขาลงแรงไปไม่น้อย แต่ตัวรถกลับมั่นคงดี น้ำจิ้มบนโต๊ะไม่กระฉอกออกมาสักหยด

เซียวจื้อหย่วนก้มลงมองแล้วลองย่ำเท้า จากนั้นก็ย่อตัวลงลูบพื้นรถ อุ่นเสียด้วย