เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 45 ผิดปกติ!
ตาเซวี่ยเสี่ยวเป่าเป็นประกายขึ้นมาทันที ความไม่สบอารมณ์เมื่อครู่หายไปไหนไม่รู้
เซียวอวิ๋นโจวมองเห็นก็คลายสีหน้าเกร็งลงบ้าง พอมองไปที่เหมิงเล่ออีกครั้ง สายตาที่คอยพินิจนั้นยังอยู่
มื้อนี้กินกันสนุกครึกครื้น
เหมิงเล่อเป็นคนปากไม่ว่าง เซวี่ยเสี่ยวเป่าก็บังเอิญเป็นแบบเดียวกัน สองคนผลัดกันรับคำ ผลัดกันแย่งพูด โต๊ะไม่เคยเงียบ เซียวอวิ๋นชวนอยู่ตรงกลางกลับกลายเป็นคนที่เงียบที่สุด
เขาไม่รำคาญเสียง แต่แค่นั่งฟัง ใครถ้วยชาหมดก็เติมให้ กับข้าวหมุนมาถึงหน้าก็คีบให้แต่ละคนคำหนึ่ง
กินข้าวเสร็จ เหมิงเล่อยังนั่งไม่ขยับ ดึงเซียวอวิ๋นชวนคุยต่ออีกตั้งนาน
หมาป่าบนทุ่งหญ้ารวมฝูงกันยังไง ฟ้าผ่าในหน้าร้อนทำให้ม้าแตกตื่นได้ไกลแค่ไหน ม้าดุต้องฝึกยังไง ชานมต้องต้มนานแค่ไหนถึงจะหอมที่สุด... เรื่องหนึ่งต่อเรื่องหนึ่ง ราวกับว่าถ้าไม่พูดให้จบวันนี้ ต่อไปจะไม่มีโอกาสแล้ว