ตอนที่ 44 เหมิงเล่อผู้มีไมตรีล้นเหลือ

ตอนที่ 44 เหมิงเล่อผู้มีไมตรีล้นเหลือ

เซียวอวิ๋นชวนเกี่ยงเรื่องราคากับเด็กหนุ่มที่ชื่อเหมิงเล่ออยู่หลายรอบ สุดท้ายก็ซื้อม้าตัวนั้นในราคาที่อีกฝ่ายเสนอให้ ถึงจะบอกว่าซื้อ แต่ก็แทบไม่ต่างจากได้มาฟรี ๆ

เหมิงเล่อกลับดีใจยิ่งกว่าเขา ลูบคอม้าแล้วหัวเราะอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็หันไปเรียกทาสที่ฝึกม้าให้ตัวเองมา แล้วยกให้เซียวอวิ๋นชวนไปด้วย

“เขารู้เรื่องม้า แล้วก็รู้นิสัยม้าตัวนี้ด้วย เจ้าพากลับไปด้วยเถอะ มันย้ายที่อยู่จะได้ไม่อาละวาด”

ทาสคนนั้นก้มหน้า จับสายบังเหียนไว้โดยไม่พูดสักคำ

เสวี่ยเสี่ยวเป่าเดินวนรอบม้าขาวสองรอบ ยิ่งมองก็ยิ่งอยากได้ เขายื่นมือไปลูบแผงคอม้าที่เป็นมันเงา “พี่เสี่ยวชวน ม้าตัวนี้งามจริง ๆ ขี่ออกไปคงดูสง่าน่าดู!”

เซียวอวิ๋นชวนหัวเราะแล้วปัดมือเขาออก “อิจฉาไปก็เท่านั้น กลับไปฝึกขี่ม้าให้คล่องก่อนเถอะ ขึ้นขี่แล้วจะได้ไม่ต้องกอดคอม้าไม่ยอมปล่อยอีก ฝึกคล่องเมื่อไร เจ้าค่อยซื้อสักตัว”

เสวี่ยเสี่ยวเป่าหน้าร้อนผ่าว แต่ยังเชิดหน้าขึ้นเถียง “คราวนั้นม้าพุ่งออกไปกะทันหัน ข้ายังนั่งไม่ทันมั่นต่างหาก!”