กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 29 การพัฒนาที่ยั่งยืน
แปลงลาดลูกที่สามอยู่ติดกับน้ำพุที่เจอเมื่อคราวก่อน ดินที่กำในมือชื้น เปียกกว่าจุดอื่นอยู่หน่อย
เซียวอวิ๋นชวนกำดินขึ้นมากำหนึ่ง ใช้นิ้วบี้ดู “ตรงนี้ปลูกสมุนไพรที่ชอบความชื้นได้พอดี ตังกุยกับชวนซยงก็ได้ เดี๋ยวบอกให้คนคอยหาเมล็ดพันธุ์ไว้”
แปลงลาดลูกที่สี่เล็กที่สุด นับอย่างมากก็แค่สองหมู่ แต่พื้นที่กลับเรียบเสมอกันดี ดินก็หนา
เขาเดินวนรอบแปลงหนึ่ง ใช้ปลายเท้าเขี่ยก้อนหินที่ขวางอยู่ออกไป “แปลงนี้ปล่อยว่างไว้ก่อน เก็บไว้ทำแปลงทดลองปลูก เมล็ดพันธุ์แปลกๆ ที่พี่สาวส่งมา เอาลงตรงนี้ก่อน ถ้าโตได้ค่อยย้ายไปที่อื่น”
ซุ่นอันเดินตามหลัง ปลายปากกาเขียนรัวๆ ปากก็พึมพำ “หวงฉี ตั่งเซิน ตังกุย ชวนซยง…”
พอท่องจบก็เงยหน้าขึ้น “คุณชายน้อย ท่านอ่านหนังสือมามากแค่ไหนกัน ทำไมเรื่องพวกนี้ก็รู้ด้วย?”
“อ่านไปเรื่อยเปื่อยบ้าง จำได้เท่าไรก็เท่านั้น” เซียวอวิ๋นชวนตบดินที่ติดฝ่ามือออก “ไป ไปดูน้ำพุตรงนั้นอีกที”
ทั้งสามคนเดินตามเครื่องหมายที่ทิ้งไว้คราวก่อนลุยผ่านวัชพืชไป ไม่นานก็ถึงจุดนั้น