กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 20 ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว!
ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร เซียวอวิ๋นชวนก็ตื่นแล้ว
เขาเปิดผ้าห่มพลิกตัวลงจากเตียง สวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แล้วผลักประตูออกไป
พวกซุ่นอันยืนรออยู่ในลานบ้านแล้ว หรูอี้ประคองถาดเดินเข้ามา นมแพะยังร้อนอยู่ ข้างๆ มีขนมวางไว้สองสามชิ้น
“คุณชายน้อย รองท้องก่อนค่อยไปเจ้าค่ะ”
จี๋เสียงยื่นนมแพะใส่มือเขา เซียวอวิ๋นชวนเงยหน้าดื่มไปหลายอึก แล้วหยิบขนมชิ้นหนึ่งยัดเข้าปาก พลางเอ่ยปากเรียกอย่างไม่ชัดถ้อยชัดคำ “ไป ออกนอกเมืองกัน”
ซุ่นอันกับฉางอันรีบตามไปติดๆ
รถม้าแล่นออกจากประตูด้านข้างของจวนอ๋อง ล้อรถบดผ่านหมอกบางยามเช้า มุ่งหน้าออกไปนอกเมืองตลอดทาง
ภาคเหนือเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิช้า ผืนดินที่แข็งตัวละลายแล้วก็จริง แต่สายลมยังคงพัดพาเอาความหนาวเหน็บเข้ามา มุดผ่านคอเสื้อคนเข้าไปได้สบาย พอพ้นประตูเมือง รถม้าก็เลี้ยวเข้าสู่ถนนดินที่เหยียบย่ำกันไว้เมื่อปีก่อน กีบม้าเหยียบจมลงไปในโคลนแฉะ มีเสียงดังต่อเนื่อง ฟังดูอู้อี้เหมือนเหยียบลงบนก้อนสำลีชุ่มน้ำ
ราวๆ หนึ่งเค่อ ก็มาถึงที่ดินรกร้างผืนนั้น