กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 3 ข่าวดี มีระบบแล้ว ข่าวร้าย ระบบพิการครึ่งท่อน!
หน้าโรงเตี๊ยม ตะวันตกดินยังไม่หมด ทหารม้าเกราะดำสิบกว่าคนจัดแถวเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ลมปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดยาวไปตามถนน ม้าศึกรูจมูกพ่นไอขาว กีบหน้ายังตะกุยพื้นดินที่แข็งเพราะน้ำค้างแข็งไม่หยุด เหล็กเกือกม้าลงพื้นครั้งแล้วครั้งเล่า ดังตึ้ง ๆ ทึบ ๆ
ฟู่จื่อจินที่ยืนอยู่ข้างรถจัดคอเสื้อให้เซียวอวิ๋นชวนไปแล้วสองรอบ ยังกำชับอีกว่าตามทางห้ามเปิดม่านรถรับลมเด็ดขาด แล้วถึงได้มองเขาเดินขึ้นรถม้าที่จัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ
คนที่ไม่รู้เห็นคงนึกว่าสองแม่ลูกต้องจากกันอีกแล้ว
ที่จริงเขาแค่นั่งรถคันเดียวคนเดียว
เซียวอวิ๋นชวนมองฟู่จื่อจินผ่านม่านรถ ตั้งใจจะยิ้ม แต่กลับรู้สึกแสบจมูกเหมือนจะร้องไห้ ได้แต่ก้มหน้าเหยียบที่พักเท้าขึ้นรถ
รถของวังอ๋องภายนอกดูไม่โอ่อ่า แต่ข้างในไม่ธรรมดาเลยสักนิด ผนังรถทำจากไม้หนานหุ้มด้วยหนังวัวฟอกด้านนอก กันลมกันหนาว พื้นปูพรมขนหนา ที่นั่งปูด้วยเบาะขนจิ้งจอกขาวราวหิมะ พอนั่งลงก็จมไปครึ่งตัว