เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น
ภาคเหนือเข้าสู่ปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ลมพัดผ่านแก้ม แสบเหมือนมีดบาด
หมู่บ้านหนิวโถวตั้งอยู่ชายแดน นาดินบางและแห้งแล้ง พอเจอปีข้าวยากหมากแพง ขนาดเปลือกไม้ยังมีคนลอกลงมาต้มกิน ตามปกติเวลานี้ในหมู่บ้านได้ยินอย่างมากก็แค่ไก่ขันสองสามเสียง วันนี้กลับมีม้าตัวสูงใหญ่มาสิบกว่าตัว
ทั้งหมดเป็นม้าดำ แผงคอเงางาม กีบเหล็กย่ำลงบนทางโคลน โคลนกระเด็นไปไกล
คนขี่ม้าสวมเกราะหนักเหล็กดำ เอวห้อยดาบเหิงเตา ตลอดทางไม่มีใครพูดคุยเล่น ทุกคนมองไปข้างหน้า สิบกว่าคนหยุดอยู่ที่ปากหมู่บ้าน กดบรรยากาศจนขนาดหมาก็ยังหดหางมุดกลับเข้ารัง
ชาวบ้านไม่เคยเห็นภาพแบบนี้ ต่างปิดประตูหน้าต่าง คนใจกล้าเกาะกำแพงดินมองออกมา คนใจเสาะถึงกับเอาผ้าเก่าอุดช่องหน้าต่าง
“เซียวอวิ๋นชวนอยู่ไหน? ออกมา!”