บทที่ 309

บทที่ 309

ระเบิด!

ในพริบตาที่ชายชุดเขียวบีบดวงตาแห่งพ่อมดจนแหลกคาสนาม จางเซินก็จุดชนวนระเบิดดวงตาแห่งพ่อมดทันที

เขามั่นใจว่าดวงตาแห่งพ่อมดของตนมีขีดความสามารถในการป้องกันการระบุตำแหน่งที่สูงส่งยิ่ง ต่อให้มันตกไปอยู่ในมือของชายชุดเขียว โอกาสที่อีกฝ่ายจะใช้ดวงตาแห่งพ่อมดระบุพิกัดของเขาก็ยังมีไม่ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ ทว่าปัญหาคือเขาไม่กล้าเสี่ยงเดิมพัน เพราะบุรุษผู้นี้มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นสายเติมเงินตัวยง อุปกรณ์ที่สวมอยู่บนร่างต้องมีต้นกำเนิดทรงพลังจำนวนไม่น้อย ใครจะกล้าการันตีได้ว่าอีกฝ่ายไม่มีต้นกำเนิดประเภทตามรอย

อานุภาพการระเบิดของดวงตาแห่งพ่อมดไม่ได้รุนแรงนัก มันทำได้เพียงย้อมมือของชายชุดเขียวให้กลายเป็นสีดำเท่านั้น

สีหน้าของชายชุดเขียวพลันเย็นเยียบลงในพริบตา แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหารกวาดมองไปรอบสี่ทิศ

คำราม!

บรรพบุรุษเทพผู้หนึ่งที่แย่งชิงศพของไป๋เฟิ่งเซียนไม่ทัน สังเกตเห็นเขาเข้าเพราะเสียงระเบิดของดวงตาแห่งพ่อมด จึงพุ่งทะยานเข้ามาคำรามลั่นในทันที

ชายชุดเขียวสีหน้าบึ้งตึงด้วยความหงุดหงิด เขาตวัดกระบี่ฟันออกไปตรง ๆ ร่างของบรรพบุรุษเทพตนนั้นก็ปริแยกออกเป็นสองส่วนทันที โลหิตทะลักระเบิดออกมา ร่างที่ขาดเป็นสองท่อนถูกซัดปลิวหายไปเช่นเดียวกับไป๋เฟิ่งเซียน