บทที่ 308

บทที่ 308

จางเซินหยิบเพชรเม็ดที่เหมือนกันออกมาหนึ่งเม็ด เพชรเม็ดนี้ก็มีที่มาจากเจ้าตัวตุ่นประหลาดเช่นกัน

เขาควบคุมดาบปลาแหวกให้ทำการตัดผ่านเพชรในเสี้ยวพริบตา ความรู้สึกคล้ายกับเส้นลวดกำลังตัดเต้าหู้ เพียงแวบเดียวก็ตัดผ่านไปได้โดยตรง เพชรถูกแบ่งออกเป็นสองซากในทันที รอยตัดเรียบเนียนไร้ที่ติ

นี่น่าจะเป็นไอเทมที่มีพลังโจมตีสูงที่สุดที่เขามอบหมายไว้ในครอบครองขณะนี้ การเผชิญหน้ากับการต่อสู้มีความโดดเด่นอย่างยิ่ง มากพอที่จะรับมือกับศัตรูส่วนใหญ่ได้

เขาส่งกระแสความคิดหนึ่งวูบ ดาบปลาแหวกก็แนบติดเข้าไปอยู่ในเส้นผมเส้นหนึ่งของเขา

เมื่อการหลอมศาสตราวุธสิ้นสุดลง ขั้นต่อไปก็คือช่วงเวลาแห่งการพิสูจน์ผลงาน เขารู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างยิ่งว่าดาบปลาแหวกจะสามารถสังหารศัตรูผู้ปรารถนาจะปลิดชีพเขาลงได้อย่างง่ายดายหรือไม่

เขาออกจากแดนเทพ กวาดสายตามองพ่อลูกเถาเจ๋อที่ยังคงนอนหลับสนิท จากนั้นก็จากขอบเขตหยกแดงไปโดยตรง แล้วพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วไปยังทิศทางที่แรงสั่นสะเทือนถูกส่งออกมาอย่างต่อเนื่อง

อันที่จริง เนื่องจากอิทธิพลของนาฬิกาปรับเวลา ทำให้เขาอยู่ในแดนเทพเป็นเวลาหลายชั่วโมง ทว่าโลกภายนอกกลับผ่านไปเพียงประมาณสามวินาทีเท่านั้น แรงสั่นสะเทือนเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งสามารถได้ยินเสียงร้องของสิ่งมีชีวิตบางชนิด