บทที่ 299

บทที่ 299

บรรพเทพในสังกัดของหลินฉา มีรูปร่างหน้าตาเป็นงูยาวตัวหนึ่ง เพียงแต่งูยาวตัวนั้นกลับเต็มไปด้วยหัวของสิ่งมีชีวิตนานาชนิด

หัวเหล่านี้มีขนาดใหญ่กว่าหัววัวทั่วไปหลายเท่า ดูแล้วไม่เหมือนหัววัวเลยแม้แต่น้อย แต่กลับคล้ายกับหัวของวาฬเสียมากกว่า ทว่าเขาสองข้างที่โค้งงอและใหญ่โตพวกนั้นกลับเป็นเครื่องยืนยันว่านี่คือหัววัวอย่างแท้จริง

แน่นอนว่าจางเซินย่อมต้องการหัววัวหัวนี้ จากกระสุนพลังงานที่มีพิษร้ายแรงแฝงอยู่เมื่อครู่ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่า พลังของบรรพเทพนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก ไม่ใช่สิ่งที่เขาในตอนนี้จะเทียบเคียงได้อย่างแน่นอน

หากได้หัววัวนี้มา ความสงสัยมากมายอาจจะคลี่คลายลงได้อย่างง่ายดาย

ทว่าความลังเลเพียงเสี้ยววินาทีในหนึ่งในพันส่วนนี้กลับทำให้เขาต้องตกอยู่ในวิกฤตความเป็นความตายในพริบตา นั่นคือดวงตาทั้งสองข้างของหัววัวลืมโพลงขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นอ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมระนาบแน่นส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เสียงคำรามนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ทุกสิ่งรอบด้านสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง

วินาทีนี้จางเซินมีความรู้สึกเพียงอย่างเดียว ราวกับว่าโมเลกุลกำลังจะหลุดหนีไปจากร่างกายของตัวเอง ทว่าอานุภาพของโล่ยมโลกได้ปรากฏขึ้นในเวลานี้พอดี คุ้มครองร่างกายของเขาเอาไว้อย่างแน่นหนา