บทที่ 294

บทที่ 294

ชื่อของประหลาดตัวนี้ออกเสียงว่า 'ฮาลูปูลู่' แปลตรงตัวก็คือผู้เฝ้ามองในผืนป่า

ทว่าในเมื่อดาวตี้เวยเป็นดาวเคราะห์ในระบบวิถีแห่งเต๋า การแปลจึงควรมีความเป็นตะวันออกมากกว่านี้สักหน่อย งั้นก็เรียกว่าหลินฉาเสียแล้วกัน

ผ่านความทรงจำของหลินฉา จางเซินมั่นใจว่าหลินฉาไม่ได้อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มก้อน

พูดให้ถูกก็คือทั้งดวงดาวไม่มีกลุ่มเผ่าพันธุ์ มีเพียงสิ่งมีชีวิตสุดประหลาดหลากหลายรูปแบบเท่านั้น

ดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่สามารถหาสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกันทุกประการได้อีกแล้ว แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตที่มีรูปลักษณ์ภายนอกดูคล้ายคลึงกัน แต่แท้จริงแล้วกลับมีความแตกต่างปลีกย่อยมากมาย

"ไม่มีการแบ่งแยกการผสมพันธุ์เลยแม้แต่น้อย ไม่มีเส้นแบ่งเผ่าพันธุ์โดยสิ้นเชิง น่าสนใจจริงๆ!"

จางเซินตรวจสอบความทรงจำของหลินฉา ดวงตาทั้งสองข้างทอประกายแสงสว่างวาบ เนื่องจากสภาพแวดล้อม ดาวตี้เวยจึงได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นมิติแปลกแยกไปอย่างสมบูรณ์แบบ

พฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับผึ้งและมด แต่ในขณะเดียวกันก็คล้ายคลึงกับพวกสันโดษ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้สามัญสำนึกมาวัดพฤติกรรมของอสุรกายเหล่านี้