บทที่ 292

บทที่ 292

จางเซินหันกลับไปมองหลินเสี่ยวไป๋ ในใจอดรู้สึกสงสัยขึ้นมาไม่ได้

ระดับเทคโนโลยีของดาวบลูสตาร์นั้นต่ำมาก แต่ระดับการบำเพ็ญสัจธรรมกลับสูงมาก ปัญหาคือการจะออกไปจากดวงดาวไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แม้แต่เซียนพสุธาก็ยังยากที่จะพำนักอยู่ในอวกาศเป็นเวลานาน ยิ่งนักพรตบำเพ็ญขั้นมหาสิทธาอย่างหลินเสี่ยวไป๋ ยิ่งไม่มีทางมีชีวิตรอดในอวกาศเป็นเวลานานได้อย่างแน่นอน

จากคำพูดประปรายก่อนหน้านี้ของไป๋ไฉ่เสา จางเซินสามารถมั่นใจได้เลยว่าสมบัติวิเศษเพียงชิ้นเดียวของสำนักอู้หวาที่สามารถออกจากดาวบลูสตาร์ได้มีเพียงเรือเซี่ยอวี่เท่านั้น แล้วหลินเสี่ยวไป๋รู้เรื่องดาวดวงอื่นที่ใช้บำเพ็ญสัจธรรมได้อย่างไร

"ท่านผู้อาวุโส ถ้าจะให้พูดความจริงแล้ว อันที่จริงตัวผมในอดีตเคยออกไปฝึกฝนประสบการณ์ข้างนอกและโดยบังเอิญได้พบกับค่ายกลเคลื่อนย้ายเข้า ค่ายกลเคลื่อนย้ายนั้นสามารถส่งคนไปยังดาวดวงอื่นได้ และดาวดวงนั้นในอดีตก็ต้องเป็นดาวที่มีนักพรตบำเพ็ญเคยอาศัยอยู่อย่างแน่นอน!" หลินเสี่ยวไป๋ทนรับแรงกดดันจากสายตาของจางเซินไม่ไหว จึงรีบเอ่ยความจริงออกมาทันที

เมื่อฟังจบจางเซินก็มองหลินเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาแปลกพิกล ในใจนึกสงสัยว่าหลินเสี่ยวไป๋ผู้นี้อาจจะเป็นบุตรแห่งโชคชะตาของโลกใบนี้ก็ได้