บทที่ 291

บทที่ 291

โครม!

กรงเล็บมังกรข้างหนึ่งตกลงบนค่ายกลเดิม ชั่วพริบตาก็มีทรายปลิวหินปลิวว่อน หลินเค่อถึงกับถูกลมซัดจนร่างกระเด็นไปนั่งกองกับพื้น

เขามองดูกรงเล็บมังกรที่ตั้งตระหง่านราวดั่งเสาค้ำยันสวรรค์ กลืนน้ำลายลงคออย่างสั่นเทา อยู่พักใหญ่กว่าจะตั้งสติกลับคืนมาได้ เขากลอกสายตากลับไปมองจางเซิน ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำพูดใดออกมาดี

หากพูดถึงเรื่องพลังฝีมือ อันที่จริงไม่ต้องลงมือเขาก็รู้ตัวดีแล้วว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจางเซิน ต่อให้ร่างมังกรของจางเซินนี้จะไม่มีความสามารถพิเศษใดๆ เลย แค่พิจารณาจากขนาดตัวก็ทำให้ผู้คนรู้สึกสิ้นหวังจนหัวใจวายแล้ว ต่อให้จางเซินไม่ขยับเขยื้อน เขาก็ต้องฟันอยู่นานโขกว่าจะสร้างภัยคุกคามให้กับจางเซินได้

ยิ่งไปกว่านั้นจางเซินไม่ใช่ท่อนไม้ ไฉนเลยจะยอมยืนนิ่งไม่ขยับ

เขาเคยจินตนาการถึงความเป็นไปได้มากมายหลายอย่าง เช่น ท้ายที่สุดอายุขัยหมดลงแล้วตายอยู่ในค่ายกล หรืออย่างเช่นถูกใครบางคนบังเอิญปลดปล่อยค่ายกลแล้วปล่อยตัวออกมา...

แต่สถานการณ์ในตอนนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อนเลย อีกทั้งด้วยจินตนาการของเขาก็ไม่มีทางคิดไปถึงสถานการณ์ที่พิสดารพันลึกถึงเพียงนี้ได้ ช่างเป็นจริงดังว่า ความเป็นจริงนั้นช่างน่าตื่นตาตื่นใจเสียยิ่งกว่านิยาย ตื่นเต้นเร้าใจจนเกินขีดจำกัดไปเสียแล้ว