บทที่ 289

บทที่ 289

เมืองที่ครั้งหนึ่งเคยเจริญรุ่งเรืองและเต็มไปด้วยผู้คนนับสิบล้าน

เส้นทางค้าขายที่พ่อค้าวานิชต่างพากันบุกเบิกจนกลายเป็นเส้นทางสายทองคำ

ป่าลวงวิญญาณสถานที่อันเต็มไปด้วยอันตรายอนันต์และถูกสำนักเลือกให้เป็นสถานที่ฝึกฝนศิษย์

ใต้การกวาดกวาดผ่านด้วยหางของจางเซิน ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนสลายหายสิ้น ไป๋ไฉ่เสาและหลินเสี่ยวไป๋มองลงมาจากท้องฟ้าเบื้องสูง แม้จะมองเห็นรายละเอียดไม่ชัดเจน แต่พวกเขาสนิทคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมรอบสำนักเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาสามารถรับรู้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของจางเซินได้อย่างชัดเจน เพียงแค่การเคลื่อนไหวเดียว ฉากทัศน์ที่คุ้นเคยก็ถูกลบหายไปจนเกลี้ยง เหลือเพียงพื้นดินที่เรียบเนียนเสมอกัน

ในวินาทีต่อมา ร่างกายของจางเซินบิดตัวเล็กน้อย หางสะบัดฟาดออกไปราวกับแส้ เทือกเขาที่ทอดยาวอยู่ไกลออกไปถูกกวาดจนปลิวหายไปในทันที และตกลงไปยังสถานที่ที่ไกลออกไปยิ่งกว่าเดิม

"ไม่ถูกต้อง!"

จางเซินควบคุมร่างมังกรของตน พร้อมกับรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าทำแบบนี้ไม่ค่อยดีนัก

แม้ว่าด้วยขนาดรูปร่างที่ใหญ่โตมหึมาของร่างมังกร จะส่งผลให้พลังทำลายล้างตามธรรมชาตินั้นมีมหาศาล แต่พลังทำลายล้างรูปแบบนี้กลับหยาบกระด้างเกินไป