บทที่ 288

บทที่ 288

ตุบ, ตุบ, ตุบ...

หลังจากที่ไป๋ไฉ่เสาเอ่ยปากพูดจบ หัวใจของนางก็เต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ นางสามารถรู้สึกได้ว่าสายตาของจางเซินกำลังตกลงมาที่ตัวนาง พร้อมกันนั้นคือความกดดันอันมหาศาลที่ตามมาติด ๆ

นางไม่รู้ว่าจางเซินต้องการจะทำอะไร แม้จะตระหนักได้ว่าจางเซินมีความฉลาด แต่การมีความฉลาดไม่ได้แปลว่าเป็นคนดี ไม่ว่าจะมองอย่างไรจางเซินก็ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตที่เป็นคนดีเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะบรรยากาศและกลิ่นอายรอบตัว กลับยิ่งคล้ายคลึงกับจักรพรรดิผู้ใช้อำนาจเบ็ดเสร็จของราชวงศ์มนุษย์เสียมากกว่า

แน่นอนว่าคล้ายคลึงกันแค่บรรยากาศเท่านั้น จักรพรรดิในโลกมนุษย์ไม่มีทางเทียบเคียงกับจางเซินได้เลยแม้แต่น้อย

"ท่านประมุขไป๋ ไม่ทราบว่าข้าจะขอดูลัทธิวิถีบำเพ็ญของพวกท่านหน่อยได้หรือไม่?"

จางเซินมองไปที่ไป๋ไฉ่เสา หลังจากรับฟังคำพูดของไป๋ไฉ่เสาจนจบ เขาก็เข้าใจได้ทันทีว่าสำนักนี้มีไว้ทำอะไร

อู้หวา, อู้หวา, สิ่งล้ำค่าฟ้าดิน, แก่นแท้แห่งสรรพสิ่ง

นี่คือสำนักหลอมศาสตราวุธอย่างไม่ต้องสงสัย ในฐานะเทพแห่งของวิเศษ จางเซินย่อมอยากทำความเข้าใจวิธีการหลอมศาสตราวุธของวิถีบำเพ็ญสัจธรรม หากสามารถแอบศึกษาเรียนรู้สักเล็กน้อย นั่นย่อมยอดเยี่ยมที่สุด