บทที่ 192

บทที่ 192

ประเทศเกาะในฐานะแหล่งกำเนิดไวรัส ย่อมกลายเป็นจุดเริ่มต้นแรกสุดของมหาหายนะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ส่วนทีมนักวิจัยภายในสมาคมอีลีทที่ฉีดวัคซีนไวรัสบาปทั้งเจ็ดเป็นกลุ่มแรก ก็กลายเป็นกลุ่มผู้บริพิตรกลุ่มแรก ส่วนกลุ่มผู้บริพิตรกลุ่มที่สองคือบรรดาเศรษฐีที่ฉีดไวรัสนั่นเอง

หลิวปัวเฉิงโชคดีมาก ตอนนั้นเขาไม่ได้ฉีดไวรัส

เรื่องนี้ต้องขอบคุณบรรดาเศรษฐีประเทศเกาะที่มีความเกลียดชังชาวต่างชาติ พวกเขาใช้สายสัมพันธ์มนุษยสัมพันธ์ในมือ ผ่านทางกรรมการบริหารของสมาคมอีลีทผลักโอกาสการฉีดของหลิวปัวเฉิงไปอยู่ท้ายสุดเสียไกล ในตอนนั้นถึงกับมีคนประเทศเกาะหัวเราะเยาะลับหลังว่าหลิวปัวเฉิงแก่ป่านนี้แล้ว บางทีอาจจะยังไม่ทันถึงคิวฉีดไวรัสก็คงตายไปก่อนเสียแล้ว

ทว่าอนิจจาความไม่แน่นอนคือสัจธรรม สุดท้ายแล้วบรรดาเศรษฐีที่ฉีดไวรัสเหล่านั้นกลับต้องตายกันหมด ส่วนหลิวปัวเฉิงกลับรอดชีวิตมาได้เพราะไม่ได้ฉีดไวรัสนั่นเอง

เพียงแต่เขาไม่ใช่ผู้มีภูมิคุ้มกันหนึ่งในล้านคน เขาย่อมสามารถติดเชื้อไวรัสบาปทั้งเจ็ดได้เช่นกัน