บทที่ 191

บทที่ 191

หากบอกว่าคิมูระ มาซามุเนะคือประธาน แล้วเขาจะอ่อนแอขนาดนั้นได้อย่างไร แถมยังถูกบุคคลปริศนากู้ภัยพาตัวไปอีก

ทว่ามิยาซากิ ฮายาโอะกลับพูดด้วยความมั่นใจเสียเหลือเกิน ตอนนี้มิยาซากิ ฮายาโอะตกอยู่ในสภาวะที่แปลกประหลาดมาก จิตสำนึกของตัวเองถูกจางเซินกดทับเอาไว้โดยสมบูรณ์ ก่อนจะถูกสับเปลี่ยนสวมรอยให้กลายเป็นคนที่มิยาซากิ ฮายาโอะเคารพรักและอยากจะไขว่คว้าหาความไว้วางใจมากที่สุด ดังนั้น ข้อมูลที่เขาหลุดปากออกมาไม่มีทางเป็นเรื่องโกหกแน่นอน

ทว่าในเรื่องนี้ย่อมมีจุดโหว่อยู่เช่นกัน นั่นก็คือหากข่าวสารที่ตัวมิยาซากิ ฮายาโอะรู้มาแต่เดิมเป็นข่าวปลอม เขาก็ย่อมส่งต่อข่าวปลอมนั้นให้แก่จางเซินและคนอื่นๆ ด้วยเช่นกัน

"สำนวนที่ว่าคนแก่ย่อมเจ้าเล่ห์เพทุบาย เดิมทีหม่อมฉัน... เอ่อ... เดิมทีผมตั้งใจจะสอบสวนหลิวปัวเฉิงเป็นคนสุดท้าย แต่ในเมื่อฝ่าบาท... เอ่อ... ในเมื่อใต้เท้ามีวิเศษอัศจรรย์ปานนี้ งั้นก็ลองสอบสวนเขาสักหน่อยเถอะ เผื่อว่าเขาจะรู้เบื้องหลังกลโกงอะไรซุกซ่อนอยู่บ้าง" จางจิ่วโจวคิดจนหัวแทบแตกแต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ สุดท้ายจึงหันไปมองจางเซินแล้วกล่าวขึ้น

จางเซินพยักหน้าพลางเอ่ยว่า "งั้นก็สอบสวนหลิวปัวเฉิงเถอะ"