บทที่ 126

บทที่ 126

พระพรหม ในศาสนาพุทธถูกเรียกว่าท้าวมหาพรหม

เห็นได้ชัดว่าตัวท่านเต็มใจให้ศาสนาพุทธปรากฏขึ้นในโลกเทพปกรณัมอินเดีย

เพราะศาสนาพุทธมีลักษณะสำคัญประการหนึ่ง นั่นคือสรรพสัตว์มีความเท่าเทียมกัน

ศาสนาพุทธประกาศว่าไม่ว่าจะชั่วหรือดี ขอเพียงวางมือจากการฆ่า สิ่งมีชีวิตทุกยศทุกอย่างก็มีโอกาสที่จะบรรลุธรรมได้ทั้งสิ้น

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นอสุราหรือเทพสวรรค์ ล้วนสามารถเข้าร่วมศาสนาพุทธได้ และจะไม่มีความขัดแย้งกันอีกต่อไป

และนี่คือผลลัพธ์ที่พระพรหมทรงปรารถนาจะเห็น

อันที่จริงหากจางเซินต้องการขัดขวางการกำเนิดของศาสนาพุทธ การเผยแผ่วิชาความรู้เพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ ต่อให้จะมีลัทธิเต๋าอยู่ ศาสนาพุทธก็ยังคงปรากฏขึ้นมาอยู่ดี สิ่งที่เขาเปลี่ยนแปลงได้ตลอดมามีเพียงแค่กระแสย่อยเท่านั้น

ในชีวิตประจำวันอันเปี่ยมด้วยเนื้อหาและความสงบสุข โดยไม่รู้ตัวเวลาหนึ่งสัปดาห์ก็ผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ

ในที่สุดจางเซินก็ทำความเข้าใจหลักการของสายฟ้าโจมตีได้สำเร็จ