บทที่ 113

บทที่ 113

"สหายเต้าจาง อันที่จริงเทพแห่งปัญญาไม่ได้ต้องการให้คุณเสียเวลามากมายขนาดนั้น คุณแค่คอยตอบรับคำสวดของนักบวชหรือผู้ศรัทธายามว่างก็พอแล้ว นี่มันงานสบายจะตาย" พระวายุอธิบายพร้อมกับส่งยิ้ม

อันที่จริงตำแหน่งเทพของเทพสวรรค์หลายองค์ไม่ได้มีแค่อย่างเดียว ยกตัวอย่างเช่นสุโมะเป็นทั้งเทพแห่งดวงจันทร์และเทพแห่งสุราในเวลาเดียวกัน แต่สิ่งที่เขาต้องทำจริงๆ คือหน้าที่ของเทพแห่งดวงจันทร์ ส่วนเทพแห่งสุรานั้นเป็นงานสบายโดยเนื้อแท้ ไม่มีอะไรที่เขาต้องทำเป็นพิเศษเลยสักนิด

เทพแห่งปัญญาแท้จริงแล้วก็คล้ายคลึงกับเทพแห่งสุรา ไม่ใช่ตำแหน่งเทพที่ยุ่งยากอะไร

ท่ามกลางตำแหน่งเทพมากมาย เทพแห่งดวงอาทิตย์และเทพแห่งดวงจันทร์คือตำแหน่งเทพที่ยุ่งที่สุด รองลงมาคือเทพแห่งลมและเทพแห่งไฟ และหลังจากนั้นถึงจะเป็นเทพแห่งสายฟ้ากับเทพแห่งน้ำตามลำดับ

เหล่าทวยเทพต่างพากันพูดเจื้อยแจ้วเกลี้ยกล่อมให้จางเซินยอมรับตำแหน่งเทพ แท้จริงแล้วก็มีความเห็นแก่ตัวซ่อนอยู่เช่นกัน

ช่วงเวลานี้พวกเขาอ่านหนังสือที่จางเซินมอบให้แล้วได้ประโยชน์มหาศาล พวกเขาจึงต่างก็หวังว่าจางเซินจะสามารถอยู่ต่อในโลกนี้ได้อีกนาน ไม่ใช่รีบร้อนกลับไปยังโลกเดิม

ทันทีที่จางเซินมีตำแหน่งเทพในโลกนี้ อีกไม่นานก็จะมีพระราชวังเป็นของตัวเอง ถึงเวลานั้นจางเซินก็ถือว่าปักหลักสร้างบ้านในโลกนี้ได้แล้ว