บทที่ 111

บทที่ 111

แม้ว่าวิธีการฝึกฝนของนักพรตบำเพ็ญจะมีความโหดร้ายเป็นพิเศษ แต่วิธีการนี้ก็เป็นหนึ่งในวิธีการฝึกฝนที่เห็นผลเร็วที่สุดอย่างแท้จริง

ในเทพปกรณัมอินเดียมีเซียนอยู่เป็นจำนวนมากที่ได้รับอิทธิฤทธิ์มาจากการบำเพ็ญตบะอย่างยากลำบากอันแสนโหดร้าย และกลายเป็นตัวตนที่เหล่าเทพสวรรค์ต้องหวาดกลัวในระยะเวลาอันสั้น

การบำเพ็ญตบะอย่างยากลำบาก แท้จริงแล้วก็คือวิธีการฝึกฝนประเภทหนึ่งที่ใช้การทรมานร่างกายของตนเองเพื่อยกระดับจิตวิญญาณและความตั้งมั่นของตน ส่วนอิทธิฤทธิ์นั้นมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับจิตวิญญาณ ผู้ที่มีจิตวิญญาณและความตั้งมั่นแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ อิทธิฤทธิ์มักก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น

ในตอนนี้นั้นจางเซินถือว่าการทรมานของราหูเป็นการบำเพ็ญตบะอย่างยากลำบากรูปแบบหนึ่ง ต่อให้ร่างกายจะชาด้านเพราะอาการบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ยังคงควบคุมเมล็ดพันธุ์สายฟ้าทำการฝึกฝนอยู่เช่นเดิม

"ราหู เวลาที่คุณทรมานเขานานพอสมควรแล้ว ถึงตาฉันบ้างล่ะ" พัวหย่าจื้อเอ่ยขึ้นในเวลานี้ เดินเข้ามาจากนอกประตู ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพที่ถูกทรมานของจางเซิน จากนั้นจึงเอ่ยต่อ

ราหูหน้าทะมึน เอ่ยขึ้นว่า "ไม่ใช่ว่าตกลงกันไว้คนละครึ่งชั่วยามหรอกหรือ"