บทที่ 100

บทที่ 100

อันที่จริง มีคำศัพท์มากมายที่เราคุ้นเคยกันจนชิน อันที่จริงแล้วล้วนมาจากเทพปกรณัมอินเดีย

ไม่ว่าจะเป็นบุญกุศล, กรรม, เหตุและผล, การเวียนว่ายตายเกิด และอื่น ๆ ล้วนเป็นสิ่งที่พุทธศาสนาถ่ายทอดเข้ามา ต่อมาพุทธศาสนายังได้ดูซับเอาบางส่วนของลัทธิเต๋าเข้าไป ค่อย ๆ กลายเป็นพุทธศาสนาอย่างที่เราทราบกันในปัจจุบัน

จางเซินบินลัดฟ้ามาตลอดทาง ค่อย ๆ เข้าใกล้เขาพระสุเมรุ

"ฝ่าบาท มีคำกล่าวว่าเขาพระสุเมรุมีทองคำและอัญมณีจำนวนนับไม่ถ้วน หากเป็นไปได้ ลองสำรวจดูให้ละเอียดสักหน่อยน่าจะดีไม่น้อย บางทีอาจจะมีสมบัติล้ำค่าแห่งสวรรค์และปฐพีอยู่ด้วยก็ได้ ท้ายที่สุดแล้วเขาพระสุเมรุก็เทียบได้กับเขาปู้โจวในเทพปกรณัมของเรา" ซูเปิ่นชิงเอ่ยขึ้นมาในเวลานี้

อันที่จริงในตอนนี้ซูเปิ่นชิงก็กำลังเปิดอ่านคัมภีร์ที่เกี่ยวข้องกับเทพปกรณัมอินเดียอยู่เช่นกัน คอยตรวจสอบข้อมูลไปพร้อมกับตอบคำถามที่จางเซินหยิบยกขึ้นมา

จางเซินขานรับคำหนึ่ง จากนั้นก็ร่อนลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ยืนอยู่บริเวณเชิงเขาพระสุเมรุ เงยหน้ามองเขาพระสุเมรุอันยิ่งใหญ่ตระการตาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง