บทที่ 81

บทที่ 81

"จนกว่าจะตายจากกันไป, จนกว่าจะตายจากกันไป, จนกว่าจะตายจากกันไป..."

ตอนแรก ทุกคนในกองทัพต่างพากันเงียบกริบ แต่ไม่รู้ว่าใครจู่ ๆ ก็คำรามลั่นขึ้นมา จากนั้นเสียงก็ดังเซ็งแซ่ประสานกันระงม ผู้คนเริ่มตัดสินใจกันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายลุกลามกลายเป็นการคำรามกึกก้องไปทั่วทั้งกองทัพ

เช่นเดียวกับที่หวางเจ๋อซานกล่าวไว้ แม้แต่การหลบหนี ผลลัพธ์ก็ยากที่จะคาดเดาได้ ยิ่งไปกว่านั้น จำนวนผู้มีภูมิคุ้มกันนอกดินแดน แท้จริงแล้วมีแต่ลดลงอย่างต่อเนื่อง และไม่มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย

การที่พวกเขาหลบหนีออกจากดินแดนไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น เมื่อพบกับผู้วิปริตตะกละก็จะถูกกลืนกิน พบกับผู้วิปริตราคะยิ่งมีจุดจบที่อนาถยิ่งกว่า จากนั้นผู้วิปริตหยิ่งยโสก็คาดเดาความเป็นความตายได้ยาก และหากพบกับผู้วิปริตโลภก็จะตกเป็นทาส

นี่คือโลกที่ไร้ซึ่งความหวัง และดินแดนของจางเซินคือเรือโนอาห์เพียงหนึ่งเดียวของพวกเขา

ในเมื่อตอนนี้มีคนต้องการจะจมเรือโนอาห์ เช่นนั้นก็มีเพียงต้องสู้ตายถวายหัวเท่านั้น

แม้ว่าเหล่าทหารกล้าที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นตัวคนเดียว แต่ในความเป็นจริงแล้ว ก็มีไม่น้อยที่มีภรรยาและบุตรใช้ชีวิตอยู่ในดินแดน แม้กระทั่งภรรยาของทหารบางคนก็ตั้งครรภ์อยู่ด้วยซ้ำ