บทที่ 70

บทที่ 70

"เดี๋ยวก่อน... เดี๋ยวก่อนครับ ท่านเจ้าแคว้นจางเซิน นี่เป็นแค่ความเข้าใจผิด ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่เลยครับ!"

ราชาโจรภูผาเหงื่อกาฬแตกพลั่กขึ้นมาทันที รู้สึกราวกับตัวเองกำลังถูกมังกรยักษ์ตัวหนึ่งจ้องเขม็ง ทั้งที่ยังอยู่ภายใต้การปกป้องของมังกรขยะแท้ ๆ แต่ในใจกลับไม่รู้สึกปลอดภัยเลยแม้แต่น้อย ราวกับตกอยู่ในห้วงน้ำแข็ง

อันที่จริงพลังของจางเซินในตอนนี้ยังไม่พอที่จะบดขยี้ราชาโจรภูผาและคนอื่น ๆ ได้อย่างเด็ดขาด

โดยเฉพาะบรรดาผู้วิปริตที่ยืนอยู่เบื้องหลังราชาโจรภูผา แต่ละคนมีพลังไม่ธรรมดา การสามารถยืนอยู่ด้านหลังเขาได้ก็ถือเป็นการพิสูจน์ความแข็งแกร่งชนิดหนึ่งในตัวอยู่แล้ว

ปัญหาคือบรรยากาศที่จางเซินแผ่ออกมาน่ากลัวเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นความประทับใจแรกที่ผู้คนมีต่อสิ่งของหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งมักจะเป็นตัวกำหนดทัศนคติที่มีต่อสิ่งนั้น