บทที่ 69

บทที่ 69

อันที่จริงผู้วิปริตโลภจำพวกเดียวกับเฉินอี้มีอยู่ไม่น้อยทั่วทุกแห่งหนในประเทศ

เพียงแต่ผู้วิปริตประเภทนี้ไม่ได้มีความสามารถในการปกครองผู้อื่นเสมอไป

เพราะความอ่อนแอของตนเอง ก่อนที่จะได้บอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งสักคน ความแตกต่างระหว่างพวกเขากับคนธรรมดาก็ไม่ได้มีมากนัก

ส่วนผู้วิปริตตะกละส่วนใหญ่นั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะถูกควบคุมจิตใจ ดังนั้นผู้วิปริตอย่างเฉินอี้ส่วนใหญ่จึงกลายเป็นอาหารปากของผู้วิปริตตะกละตั้งแต่เริ่มมหาหายนะแล้ว ไม่มีโอกาสได้ไปสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นเลยแม้แต่น้อย

กู่เฉินเผชิญหน้ากับมังกรขยะที่แปลงร่างมาจากขบวนรถไฟใต้ดิน พร้อมกับเคลื่อนตัวช้า ๆ

เขาเดินไปข้างตาทิพย์ทั้งสามคน ใช้มือเดียวหิ้วทั้งสามคนขึ้นมาแบกไว้บนบ่า ผ่อนคลายลงเล็กน้อยในใจ ขั้นต่อไปไม่ว่าจะสู้ต่อหรือถอย ถือไพ่เหนือกว่าอยู่ในมือของเขาแล้ว

เวลานี้มังกรขยะอ้าปากที่เต็มไปด้วยเศษเหล็กออก ด้านในปากค่อย ๆ ล้วงส่วนหัวรถไฟยื่นออกมา

กระจกด้านหน้าของหัวรถไฟถูกทุบแตกไปแล้ว กู่เฉินมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าข้างในนั้นมีชายหญิงยืนอยู่หลายคน ผู้หญิงชุดกี่เพ้าสีแดงคนนั้นก็รวมอยู่ด้วย ทุกคนต่างจ้องมองมาที่เขา