0456

⬢⬢⬢

ตอนที่ 456 ข้าก็คิดเช่นนั้น

"หา? ที่แท้ก็แค่เรื่องนี้เองรึ......?"

"พวกเจ้ากำลังผิดหวังเรื่องอันใดกันแน่?"

จางไป๋หมิงมองไปยังผู้คนกว่าหนึ่งแสนสามหมื่นคนของนิกายพิฆาตที่พอได้ยินแล้วต่างพากันผิดหวังเพราะไม่ได้รุมซ้อมเขา จนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามอย่างพูดไม่ออกไปคำหนึ่ง

"พวกเจ้าคิดจะเข้าไปอย่างไร?"

เวลานี้เจียงหลีหยวนในชุดอาภรณ์เทพสีเหมันต์ก็เหาะเข้ามา ก้าวย่างยืนตระหง่านอยู่บนห้วงสุญญากาศเผชิญหน้ากับหวังเฉินพร้อมกับขมวดคิ้วเอ่ยถาม

"พี่ชายของข้ามีขุนพลระดับขอบเขตจอมสรรพสิ่งตั้งหนึ่งแสนสามหมื่นนาย นั่นย่อมต้องทะยานหอกดั่งมังกร บุกโจมตีเข้าไปตรงๆ เลยสิ!!"

เพียะ!!

"อ๊าก~!!"