เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 455 เซียนเซียนช่วงนี้ว่านอนสอนง่ายมากเลยนะ~
พร้อมกับการจากไปของเจียงหลีหยวน ประตูเรือนก็ค่อยๆ ปิดสนิทลงตามสายลมอันแผ่วเบา
เจียงหลิงเซียนนั่งอยู่บนเก้าอี้ในศาลาที่มีกลีบดอกท้อร่วงหล่นอยู่สองสามกลีบบนโต๊ะ ดวงตางดงามที่เปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกช้อนขึ้นมองหวังเฉินอย่างแผ่วเบา
"สามี ท่านอยาก... ให้ข้ากับนางยอมรับกันหรือ"
เจียงหลิงเซียนทอดสายตาย้อนนึกถึงคำพูดประโยคนั้นที่หวังเฉินเพิ่งกล่าวไป ในใจเริ่มกระจ่างถึงเจตนาของสามีผู้เป็นคนกลางผู้นี้ขึ้นมาบ้างแล้ว
"ภรรยาเซียนเซียนทำตามเสียงหัวใจตัวเองก็พอ อย่างไรเสียต่อให้นางเป็นอาจารย์รองของเจ้า พวกเราก็ถือเป็นคนครอบครัวเดียวกันมิใช่หรือ ฮิๆ..."
หลังจากหวังเฉินได้ยินวาจาของเจียงหลิงเซียน เขาก็ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย เผชิญหน้านางด้วยรอยยิ้มอันหล่อเหลา