เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 420 การแนบชิดเบา ๆ ของเฉินและเซียน
[ระบบ หากเซียนเซียนรีบตื่นขึ้นมากอดมาจูบข้าได้ ต่อให้ต้องสูบข้าจนแห้งเหือด ข้าก็ยินยอมพร้อมใจทั้งนั้น!]
หวังเฉินจินตนาการเพ้อฝันอย่างเบิกบานใจอยู่ในอก เรียกว่าจะเอาทั้งนั้นทั้งนี้ ซ้ำยังพร่ำบ่นกับระบบอย่างหน้าไม่อาย
【เป็นไปได้แน่นอนโฮสต์ เป็นไปได้แน่ รับประกันเลยว่าได้แน่】
เมื่อระบบได้ยินเสียงก็มิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ เพียงใช้น้ำเสียงราบเรียบสามประโยคตอบรับความเพ้อฝันของหวังเฉิน
ราตรีค่อย ๆ มืดสลัวลง
หวังเฉินนั่งขัดสมาธิอย่างว่างงานอยู่ภายในจวนเซียนจักรพรรดิสวรรค์ เริ่มหลอมกลืนต้นกำเนิดมหามรรคแห่งความเร็วสองส่วนสุดท้าย ขณะเดียวกันก็อยู่เป็นเพื่อนเจียงหลิงเซียน
กาลเวลาค่อย ๆ ผันผ่าน...
วันที่หนึ่ง หวังเฉินที่ยังไม่มีกิจใดให้ทำอยู่เป็นเพื่อนเจียงหลิงเซียนบำเพ็ญเพียรไปพลาง พร้อมกับรอคอยข่าวคราวเรื่องตระกูลจวินที่นิกายพิฆาตส่งมาไปพลาง