เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 419 ช่างเถอะช่างเถอะ ไม่มีใครว่ายน้ำเป็นเลย
หวังเฉินนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงตลอดทั้งคืน เขาหยิบสร้อยคอหลิงเซียนน้อยที่เก็บเอาไว้ออกมาดูอยู่นาน
หลังจากนอนมองสิ่งของมากมายที่เกี่ยวกับเจียงหลิงเซียน หวังเฉินกลับยิ่งรู้สึกคิดถึงในใจจนไม่ค่อยสบายตัว
ในที่สุดหลังจากหวังเฉินใช้ผ้าปิดตาที่เจียงหลิงเซียนให้มาปิดตาอยู่นาน ท้องฟ้า...ก็สว่างขึ้นจนได้
ด้วยการรับรู้อันทรงพลังระดับมหาเทวะขั้นสูงสุดอย่างแท้จริงของหวังเฉิน เมื่อสัมผัสได้ถึงแสงสลัวรางภายนอก เขาก็เปิดผ้าปิดตาระดับอุปกรณ์เทพอภินิหารออกแล้วลุกขึ้นนั่งทันที
"ฟู่~..."
หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ ราวกับยกภูเขาออกจากอก หวังเฉินที่ไม่ได้นอนและไม่ได้ฝึกบำเพ็ญมาทั้งคืนโดยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ก็ลุกขึ้นมา
สั่งการนิกายพิฆาตสักหน่อย แล้วค่อยกลับไปหาเซียนเซียนดีกว่า ฮิๆ...