เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 318 หานจุนผู้น่าหยิก!
ในที่สุดท่ามกลางดวงตางามคู่นั้นที่สั่นไหวน้อย ๆ หวังเฉินก็ค่อย ๆ ประทับจูบลงบนริมฝีปากแดงระเรื่อของนาง
เมื่อลำคอขาวผ่องของเจียงหลิงเซียนขยับกลืนน้ำลายเบา ๆ ภายในใจของนางก็อดไม่ได้ที่จะสั่นไหวระริก มีความเบิกบานใจเล็ก ๆ อยู่บ้าง
เวลาไหลผ่านไปทีละนิด หวังเฉินดูแลเจียงหลิงเซียนต่อไปอีกสองวันครึ่งกว่า ทว่ากลับพบว่านางยังคงลงจากเตียงนอนไม่ได้
และในช่วงเวลาสองวันกว่านี้ เซียวจวินที่อยู่ในตำหนักบรรทมฮั่นจุนเรียกได้ว่าใช้ชีวิตเหมือนตกอยู่ในน้ำลึกไฟร้อนเลยทีเดียว
"เยว่หาน เมื่อคืนเจ้าดึงทึ้งเสื้อผ้าข้าสะเปะสะปะได้อย่างไร?"
เซียวจวินไม่ได้ใช้คำเรียกขานว่าหานเสี่ยวเม่ยอีก เพียงแค่ไต่ถามหานจุนซูเยว่หานที่อยู่ด้านข้างด้วยความรู้สึกอับอายและยากจะทานทนอยู่บ้างในใจ