เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 240 อาจารย์... ได้เวลาจำศีลนิทราแล้ว......
เตาไฟ หม้อ ชาม กะละมัง ถ้วยชาม และอื่นๆ อีกมากมาย ทำเอาดวงตางามของเจียงหลิงเซียนถึงกับเหม่อลอยไปเล็กน้อย
นางคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าสามีจะพกพาสิ่งของเหล่านี้ติดตัวไว้ด้วย
เช่นนั้นเอง ภายใต้สภาพอากาศยามค่ำคืนที่หิมะโปรยปรายอย่างหนักหน่วง บริเวณหน้าปากถ้ำที่สว่างไสวด้วยแสงไฟซึ่งใช้หลบหิมะได้
"ตั้งกระทะใส่น้ำมัน ผัดไฟแรงคลั่งไคล้! ภรรยาเซียนเซียนช่วยหยิบสิ่งนั้นส่งให้ข้าหน่อย"
หวังเฉินเริ่มแปลงกายเป็นพ่อครัวใหญ่ ส่วนเจียงหลิงเซียนเมื่อถูกเรียกขานก็พลันได้สติ ร่างอันงดงามหมดจดยืนอยู่ข้างกายสามีอย่างว่าง่าย คอยหยิบจับสิ่งของตามคำสั่ง
ทั้งสองคนในยามนี้เปรียบประดุจคู่สามีภรรยาธรรมดาทั่วไป สามีทำอาหาร ส่วนภรรยาตัวน้อยผู้น่ารักก็คอยเป็นลูกมือให้อย่างเชื่อฟัง