0239

⬢⬢⬢

ตอนที่ 239 เซียนเซียนน้อยร่ำไห้ด้วยความยินดีเพื่อเฉิน

หวังเฉินไม่รู้ว่าข้างนอกถ้ำเวลานี้เป็นยามใด

รู้เพียงว่าบนเตียงที่ปูด้วยผ้าห่ม ร่างบอบบางของเจียงหลิงเซียนที่ซุกอยู่ในอ้อมกอดของเขาขยับเล็กน้อย ราวกับกำลังจะตื่น

หวังเฉินไม่ส่งเสียงรบกวนนาง เพียงกอดนางแน่นขึ้นอีกนิด สัมผัสถึงไออุ่นที่นางซุกอยู่ตรงลำคอ และไออุ่นที่ส่งมาจากใบหน้างดงามของนาง

สัมผัสถึงความรู้สึกอบอุ่นที่พันธนาการร่างไว้ ขนตางามบนดวงตาของเจียงหลิงเซียนที่ซุกใบหน้าไว้ในลำคอของหวังเฉินก็สั่นระริกเล็กน้อย