0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 ซีจื่อ : ไม่นะ! แค่จับมือก็เพิ่มตบะได้แล้วเหรอ!!

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายและอุณหภูมิที่คุ้นเคยและอบอุ่นของหวังเฉิน ความรู้สึกเหมือนจะลืมตาของเจียงหลิงเซียนก็ค่อย ๆ จางหายไป

ช่างเถอะ ช่างเถอะ ไม่ฉวยโอกาสเจ้าแล้ว ข้ายังต้องไปเอาหนังสือให้เซียวชิงซวีอีก

หวังเฉินมองเจียงหลิงเซียนที่นอนหลับอย่างสงบ ค่อย ๆ เลื่อนมือทั้งสองข้างออกจากผิวเนื้อของนางทีละนิด

“อืม......?”

เจียงหลิงเซียนรู้สึกจั๊กจี้บริเวณเอวพลันอดสั่นเบา ๆ ดวงตางดงามค่อย ๆ ลืมขึ้น

“เป็นอะไรไป? ฝันร้ายหรือ?”

มือทั้งสองข้างของหวังเฉินที่เลื่อนออกมาแล้วรีบโอบรัดเอวของนางอีกครั้ง มองเจียงหลิงเซียนที่ง่วงงุนงงงวยพลันปลอบนางเบา ๆ